Wysokość lampy nad stołem: zwis, średnica klosza, liczba punktów
Dolną granicę zwisu wyznaczają oczy siedzącego, 42–59 cm nad blatem, a górną kąt, pod którym widać żarówkę. Między nimi zostaje wąskie okno.
9 min czytania
Temat
Światło ogólne, zadaniowe i akcentowe. Trzy niezależne obwody zamiast jednego wyłącznika przy drzwiach.
Warstwa światła to grupa opraw, która ma jedno zadanie i własne sterowanie. W mieszkaniu wystarczają trzy: ogólna, zadaniowa i akcentowa. Każda warstwa ma inny poziom natężenia i inne miejsce w pomieszczeniu.
Warstwa ogólna pozwala bezpiecznie się poruszać i zobaczyć cały pokój. W salonie wystarcza jej 100–200 lx i wcale nie musi pochodzić z sufitu. Dobrze sprawdza się światło odbite od ściany albo od sufitu, bo nie świeci w oczy.
Warstwa zadaniowa obsługuje konkretną czynność. Blat kuchenny potrzebuje około 500 lx, a stronica książki przy fotelu podobnie. Takie wartości osiąga się oprawą blisko miejsca pracy, a nie mocniejszą lampą na środku sufitu.
Warstwa akcentowa buduje głębię: podświetla ścianę, obraz, regał albo roślinę. Bez niej pomieszczenie z poprawnym natężeniem i tak wygląda płasko.
Każda warstwa powinna mieć osobne sterowanie. Osobne obwody pozwalają ustawić wieczorem sam akcent i lampę przy fotelu, a w dzień samo światło ogólne. Wykonanie obwodów to sprawa projektu elektrycznego i elektryka z uprawnieniami SEP, tu opisuję tylko, co ma świecić i gdzie.
W tym temacie są wpisy o układaniu warstw w konkretnych pomieszczeniach, zaczynając od sypialni, w której górne światło można pominąć całkowicie.
Dolną granicę zwisu wyznaczają oczy siedzącego, 42–59 cm nad blatem, a górną kąt, pod którym widać żarówkę. Między nimi zostaje wąskie okno.
9 min czytania
Jedyne pomieszczenie, w którym leżysz twarzą do sufitu — i jedyne, w którym wieszamy lampę dokładnie tam. Trzy warstwy, które to zastępują.
7 min czytania